Claudia de la Riva, CEO de Apolo Kids

Falamos con Claudia de la Riva, CEO de Apolo Kids e unha referente do ecosistema emprendedor innovador español pola súa capacidade para liderar proxectos con propósito sen perder a ambición.

Nesta entrevista, Claudia comparte o seu percorrido desde OCRE e Nannyfy ata a etapa actual con Apolo Kids, unha fase marcada pola madurez e pola conexión co impacto social. Abordamos aprendizaxes sobre pechar ou vender unha startup, como manter a calma en momentos críticos e as claves para escalar sen renunciar á alma do proxecto.

A súa visión achega unha perspectiva honesta e valente sobre os retos e as oportunidades do emprendemento.

Continúa lendo e visualiza o vídeo ao final da páxina para descubrir a experiencia e as aprendizaxes de Claudia de la Riva.

Para quen aínda non te coñeza, como te presentarías? Quen é Claudia de la Riva máis alá dos titulares?

Son unha persoa apaixonada por construír, acompañar e aprender. Nai, con ADN emprendedor e comprometida con impulsar proxectos que xeren un impacto positivo na sociedade. Encántame rodearme de persoas que me inspiran e creo firmemente que se pode emprender desde o propósito sen renunciar á ambición, sempre co foco no valor humano e social do que creamos. Hoxe vivo unha etapa máis reflexiva, na que priorizo proxectos con sentido e visión de sustentabilidade.

En que momento descubríches que querías emprender? Houbo algunha vivencia que marcara ese camiño?

O meu camiño cara ao emprendemento non foi unha revelación única, senón un proceso natural. Desde pequena sentía que era máis produtiva traballando para min ca para outras persoas, e moitas veces pensaba que «non me entendían». Sempre tiven a inquedanza de cambiar o que non funcionaba e de imaxinar novas formas de facer as cousas. Pero foi coa maternidade cando se acendeu a chispa: as necesidades fixéronse máis reais e urxentes, e sentín a forza para crear solucións desde a miña propia experiencia. Nese momento entendín que emprender era, para min, a maneira máis potente de transformar o que me rodeaba.

Lideraches OCRE, Nannyfy e agora Apolo Kids. Que aprendizaxes clave che deixaron estes proxectos e como influíron na túa forma de liderar?

Cada etapa ensinoume algo distinto, e creo que diso se trata. Con OCRE aprendín a comezar desde cero, a confiar na intuición e a xestionar o erro, que nunca desaparece e hai que saber manexar. Foi unha etapa de aprendizaxe pura, cunha incerteza constante.

Nannyfy supuxo un gran crecemento, moita exposición e tamén presión. Ensinoume a liderar en momentos de crise, a ser flexible e a desenvolver resiliencia para soster o proxecto e o equipo en circunstancias adversas.

Apolo Kids representa unha etapa máis madura, reflexiva, sólida e profundamente conectada co meu propósito. Hoxe emprendo desde a conciencia de que non se trata só de escalar, senón de construír algo con sentido, que deixe unha pegada real. Síntome moi aliñada con este proxecto e vívoo como un privilexio: erguerme cada mañá para facer algo que me apaixona.

Pechar ou vender un proxecto nunca é doado. Como afrontaches a transición de OCRE a Nannyfy e que recomendarías a quen está pensando en vender a súa startup ou iniciar un novo ciclo?

Pechar ou vender un proxecto é un dó, pero tamén é unha liberación se sabes recoñecer cando é o momento de parar. A transición de OCRE a Nannyfy foi máis sinxela ca a de Nannyfy a Apolo Kids, porque esta última coincidiu cunha etapa especialmente dura: problemas de tesouraría que nos obrigaron a reestruturar o equipo e tomar decisións drásticas. Non foi porque o proxecto deixase de ter sentido ou de funcionar —seguía facturando—, senón porque non podiamos soster a estrutura operativa cos recursos dispoñibles.

Neses momentos, o que me mantivo a flote foi a confianza: no proxecto e en min mesma. Marquei obxectivos claros en prazos concretos para comprobar ata onde podía chegar, mentres xestionaba retos diarios como conflitos internos e a presión da incerteza. Co paso do tempo, entendo que a fe no que fas e na túa capacidade é fundamental. Repetíame: «Vou dalo todo; se non sae, non será porque non o intentase».

Ao final, conseguimos financiamento e o apoio de moitas persoas que creron en min e no proxecto, e iso permitiunos saír adiante. Hoxe sei que estas experiencias ensínanche que as cousas pasan por algo. Pode parecer un tópico, pero é real: cada caída prepárate para o que vén despois.

O meu consello para quen está nese punto: acepta a aprendizaxe, confía en ti e no teu propósito, e entende que emprender é unha montaña rusa. Permítete pechar sen culpa, con gratitude, e escoita o que che piden o corpo e a mente. Ás veces, soltar é o que che permite volver empezar con máis claridade e forza.

Lanzas Nannyfy e chega a pandemia. Como xestionaches ese momento crítico e que aprendiches sobre liderado e adaptación ao cambio?

Foi un dos momentos máis desafiantes da miña vida profesional. En cuestión de días tivemos que pivotar por completo e pasar de ofrecer servizos presenciais a unha plataforma educativa en liña. Non foi doado, pero o equipo uniuse, e iso foi clave para saír adiante.

Aprendín que liderar é manter a calma cando todo treme, e que unha visión clara e compartida pode soster moito. Lévoa comigo como unha gran lección de adaptabilidade, pero tamén de que, cando é xenuíno, o propósito convértese nunha áncora poderosa.

Emprender con propósito implica equilibrar impacto e crecemento. Que consellos darías para construír startups escalables sen perder a misión?

É un equilibrio delicado. O meu consello é definir o propósito con absoluta claridade desde o inicio, xunto coas prioridades e os obxectivos. Ese propósito debe converterse no compás que guíe cada decisión. Haberá momentos nos que o mercado, as persoas investidoras ou mesmo o propio equipo presionen para escalar a costa da misión, e aí é cando non convén ceder. Se aparece un cambio de rumbo, é fundamental comprender o motivo real antes de aceptalo.

Que medos ou barreiras afrontaches nese camiño?

No meu caso, o maior medo era non ser comprendida ou parecer «menos ambiciosa» por priorizar o impacto fronte ao crecemento. Esa percepción pesa, pero co tempo aprendín que a coherencia e a valentía son esenciais. Hoxe estou convencida de que é posible escalar sen renunciar á alma do proxecto. Require firmeza, claridade e moita resiliencia, pero cando o propósito está ben definido, convértese na túa mellor áncora.

Como evolucionou o papel das mulleres fundadoras no ecosistema startup en España?

Houbo avances, pero aínda queda moito por facer. Cada vez hai máis mulleres liderando startups, pero seguimos infrarrepresentadas no investimento, nas decisións estratéxicas e na visibilidade.

Para acelerar a igualdade, é prioritario impulsar referentes femininos, facilitar o acceso ao financiamento con perspectiva de xénero e promover redes de apoio reais. Tamén é clave fomentar a corresponsabilidade no ámbito familiar, porque sen igualdade na casa é moi difícil soster unha carreira emprendedora con ambición.

Ademais, non podemos esquecer a educación desde idades temperás. É fundamental empoderar, informar e romper estigmas que aínda persisten na nosa sociedade. Só así lograremos un ecosistema máis diverso e xusto.

En proxectos de impacto e propósito, especialmente en sectores como infancia, educación ou coidados, que papel teñen as alianzas público-privadas para escalar?

As alianzas público-privadas son fundamentais para escalar un proxecto de maneira sostible. En sectores como a infancia ou a educación, contar con apoio institucional é clave para chegar a máis persoas e lexitimar o impacto social.

Desde a miña experiencia, iniciativas como a Plataforma ONE son esenciais, porque visibilizan, conectan e xeran comunidade. Emprender con propósito pode ser solitario, e contar cun ecosistema que te acompañe, che dea voz e cree conexións reais marca a diferenza.