Lidia Chinea, Directora e Fundadora de The Quest Person English Training

Nesta entrevista exploramos como Lidia estrutura o proceso de preparación dun pitch en inglés: desde o diagnóstico inicial baseado no Business Model Canvas, ata o adestramento profundo do storytelling, da pronunciación, dos ritmos comunicativos e da xestión da confianza ao falar. Analizamos como adapta os discursos para distintos países, culturas e perfís investidores; como deseña metodoloxías personalizadas segundo o sector de cada startup; e como a práctica inmersiva en contextos reais —como o seu programa Quest Immersive en Londres— pode transformar a maneira en que unha persoa comunica o seu proxecto.

Tamén afondamos nas súas recomendacións para hubs e aceleradoras, e na súa visión sobre o papel que plataformas como ONE poden desempeñar para impulsar a internacionalización dos equipos emprendedores a través da comunicación oral.

Unha conversa que amosa a importancia do inglés conversacional como competencia clave para crecer máis aló das fronteiras, e que ofrece aprendizaxes prácticas sobre como construír un discurso claro, persuasivo e culturalmente adaptado a calquera mercado.

Sigue lendo e visualiza o vídeo ao final da páxina para coñecer en detalle a experiencia e o enfoque de The Quest Personal English Training.

1. Cando unha startup española quere captar investimento fóra de España, como a axudades desde Quest! a estruturar a preparación do seu pitch?

O primeiro que fago é coñecer profundamente a empresa. Fago un diagnóstico inicial no que analizo os antecedentes do proxecto, que ofrece exactamente, a quen se dirixe e para que se ofrece o que se ofrece. Necesito esa base para entender que hai detrás do discurso e, sobre todo, para asegurar que todo iso se expresa nun inglés correcto.

Cando preparo un pitch cun cliente, repasamos xuntos o modelo de negocio en inglés. Levo moitos anos empregando o Business Model Canvas e, para o pitching, paréceme unha ferramenta marabillosa. É ideal porque nos permite percorrer dun xeito ordenado, visual e moi claro todos os ámbitos que deben terse en conta: quen somos, que facemos, cales son os obxectivos, que custos temos, que ingresos, cal é a proposta de valor… en definitiva, a complexidade dunha empresa vista nunha soa folla.

Durante esta análise revisamos indicadores clave como vendas, ingresos, número de clientes ou usuarios, retención e fidelización, testemuños, mencións na prensa, etc.

Este tipo de análise non só axuda a tomar decisións estratéxicas, senón que, pola miña parte, como adestradora de inglés falado, é clave para seleccionar que métricas deben incluírse nun pitch profesional en inglés, segundo o obxectivo concreto de cada presentación. Dependendo do tipo de investidor ou do mercado, destacaranse uns datos ou outros.

En calquera caso, sempre digo que un bo discurso debe ter visión, unha declaración inspiradora de futuro, foco e unha estrutura clara. A idea é que a persoa investidora poida entender perfectamente o proxecto e, ao mesmo tempo, percibir seguridade, credibilidade e coherencia na maneira en que está contado.

2. Que ferramentas ou técnicas concretas utilizades para mellorar unha presentación?

O storytelling está agora moi de moda, pero para min é unha ferramenta esencial desde hai moitos anos. É a arte de estruturar unha mensaxe que cause un impacto real. Cando traballamos un pitch, orientamos a narrativa á busca de investimento ou colaboración internacional e procuramos que a historia resulte memorable.

Gústame optimizar a linguaxe: eliminar o ruído, simplificar ideas complexas e adestrar frases e expresións clave en inglés. Traballo tamén moito a pronunciación, porque as persoas hispanofalantes adoitan ter hábitos moi marcados que, en contextos profesionais internacionais, poden dificultar a comprensión.

Ademais, adestro aspectos como os ritmos, as pausas e como estruturar aquilo que se quere dicir. Facer isto en inglés é un reto maior, e de aí a importancia de practicar e gañar confianza ao falar.

3. Como aconsellas adaptar o discurso segundo o tipo de investidor ou o mercado ao que se dirixe a startup?

Un dos pasos máis importantes para o meu alumnado é pasar dun enfoque local a unha mentalidade verdadeiramente internacional. Ese cambio implica entender que non abonda con traducir un pitch: hai que adaptalo. Para conseguilo, sempre realizo unha análise en dous planos que funcionan como capas superpostas: o cultural e o lingüístico.

No plano cultural, estudo a fondo o país e o tipo de mercado ao que nos imos dirixir. Analizo normas non escritas, valores, crenzas, costumes, estilos comunicativos e aquilo que en cada lugar se considera apropiado ou eficaz á hora de presentar un proxecto. A partir de aí, aliño a narrativa a esas expectativas locais para asegurar que a proposta de valor non só se entenda, senón que tamén se valore correctamente. Ás veces incluso se xera unha conexión máis emocional, que axuda a que a mensaxe chegue mellor.

O segundo plano é o lingüístico, no que realmente son experta. Fíxome en diferenzas entre o inglés británico e o americano, en variacións de vocabulario que poden cambiar o significado ou xerar confusión, e nos acentos, porque cada rexión ten particularidades propias. En inglés, igual que en español, non se fala igual en todas partes. Gústame poñer exemplos simples: unha palabra tan cotiá como *data* pronúnciase “dei‑ta” en inglés británico e “da‑ra” en moitas rexións de América. Ese pequeno matiz xa nos di moito sobre a necesidade de adaptar o discurso.

E estes son só exemplos mínimos. Hai diferenzas infinitas que, se non se teñen en conta, poden xogar en contra nun encontro con inversores internacionais. Por iso traballo con cada startup para axustar o ton, o vocabulario, a pronunciación e o estilo, evitando malentendidos e asegurando que a mensaxe sexa clara, profesional e apropiada para ese mercado.

4. Como deseñas unha metodoloxía personalizada para cada startup? Podes darnos un exemplo práctico?

Para min é fundamental entender que non é en absoluto o mesmo prepararse para dirixirse a un investidor estratéxico chinés, facer un pitch a un business angel en Londres, preparar unha campaña de crowdfunding, ou buscar capital de crecemento cun posible colaborador en Nova York. Non é o mesmo en absoluto e, por iso, é imprescindible dar cunha metodoloxía personalizada para cada perfil e cada realidade.

Chegar a esa metodoloxía ideal implica que primeiro teño que coñecer moi ben a empresa. Como comentei antes, percorremos xuntas e xuntos o Business Model Canvas en inglés, porque me permite entender a estrutura do negocio e, ao mesmo tempo, observar como o expresan. Tamén analizo as súas redes sociais, a súa páxina web, os seus discursos anteriores e o ton que necesitan empregar en inglés segundo o seu sector e a súa audiencia obxectivo. Dependendo do obxectivo, adéstranos no inglés profesional falado que precisan. Ás veces traballamos a presentación do produto; outras, a comunicación interna; outras, o pitch para investimento ou busca de alianzas. En definitiva, adapto o adestramento conversacional ás necesidades reais de cada startup e de cada persoa do equipo.

Cheganme perfís de absolutamente todos os sectores. No pasado contactaron comigo sobre todo empresas tecnolóxicas, programadores informáticos de empresas de software, CEOs que buscan financiamento, colaboracións internacionais ou capacitar o seu persoal para presentar os seus procesos, produtos ou servizos en inglés. E hai moi pouco, por exemplo, contactaron comigo desde unha empresa da industria mineira, algo totalmente novo para min. Pero isto é o fermoso do traballo: eu tamén aprendo deles.

5. Poderías compartir un caso real dunha startup que mellorou radicalmente o seu pitch tras traballar con vós?

Si. Un exemplo que recordo con especial cariño é o caso dunha startup tecnolóxica dedicada á creación de videoxogos. Traballamos xuntos hai xa algúns anos e, aínda que o seu nivel de inglés sempre foi excelente —de feito, xa o era desde que o coñecín—, si que mellorou a estrutura do seu pitch e a súa capacidade de persuasión en inglés para conversacións con investidores internacionais.

Traballamos tanto o que dicía como o como o dicía en inglés. Non nos centramos tanto nos produtos que tiña nese momento, senón en como construír un discurso persuasivo para investidores de fóra, como guiar a conversa, como responder, como manter un ton profesional e natural sen perder autenticidade.

Pero a súa evolución debeuse especialmente a que participou en dúas ocasións nun programa inmersivo que ofrezo en Londres: Quest Immersive. É unha experiencia lingüística e profesional que consiste, basicamente, en facer turismo empresarial a pé. Guío eu mesma o percorrido por Londres —a miña cidade natal, onde vivín ata os 12 anos e á que regreso practicamente cada ano—, e visitamos empresas, espazos de coworking, hubs de innovación e lugares culturalmente relevantes.

Durante esas inmersións tamén nos reunimos con persoas emprendedoras locais, persoas empresarias e axentes investidores, e tivemos numerosas reunións presenciais en inglés. É dicir, practicou o seu pitch e a súa comunicación nun entorno real, onde o inglés é o idioma principal e onde unha persoa debe reaccionar con naturalidade e soltura. Todo iso permitiulle adestrar conversacións importantes sen a protección que adoita ofrecer un entorno simulado.

Creo profundamente no valor do presencial. A pesar dos avances incribles da IA e de todo o tempo que pasamos diante das pantallas, creo firmemente que o presencial ten un valor enorme, especialmente cando se trata de falar inglés sen depender dunha máquina. Escoitar acentos reais, observar dinámicas sociais auténticas e vivir a conversación en primeira persoa é algo insubstituíble.

6. Para aceleradoras ou hubs de innovación que queren preparar mellor as súas startups, que metodoloxía recomendarías implementar?

Recomendo algo moi claro: que o adestramento do pitch en inglés se entenda como unha competencia estratéxica, non como un simple trámite.

Cando falamos de comunicación profesional en inglés, falamos dunha comunicación oral asistida, corrixida por un profesional, con feedback individual e real para cada perfil. É fundamental. Hai millóns de persoas hispanofalantes ás que nunca se lles explicou algo tan básico como que a “L” de palabras como *half* ou *talk* é muda e non se pronuncia. E, con todo, a maioría segue dicindo *hal-f* ou *tolk* sen que ninguén as corrixira nunca.

Son detalles que poden parecer insignificantes, pero son exemplos reais de como con moi pouco se pode mellorar a pronunciación e, polo tanto, a claridade e a percepción profesional da mensaxe. Se algo tan básico xa marca unha diferenza, imaxina o que pode supoñer un adestramento conversacional profesional completo e ben estruturado.

Por iso recomendo incorporar dinámicas como:

• Adestramentos one‑to‑one.
• Presentacións improvisadas en inglés.
• Espazos para reflexións orais en inglés.
• Pequenas demos conversacionais.

Toda esa práctica acumulada axuda a que a proposta dunha startup poida ampliar fronteiras e realmente dar o salto fóra. Non se trata só de saber inglés, senón de saber usar o inglés como ferramenta estratéxica para comunicar un proxecto con claridade, seguridade e credibilidade.

7. Como pode a Plataforma ONE axudar as startups a prepararse para presentar os seus proxectos en contextos internacionais?

A Plataforma ONE é un lugar ideal para conectar talento, coñecemento e oportunidades. Creo que pode desempeñar un papel moi valioso axudando as startups a prepararse para comunicar os seus proxectos en contornas internacionais. Proporía, por exemplo, incluír un apartado de formación especializada en distintos ámbitos, e encantaríame poder aparecer aí cos adestramentos que realizo desde Quest.

Tamén vería moi útil ofrecer mentorías internacionais impartidas por expertas e expertos que poidan acompañar as startups en procesos que a miúdo resultan complexos e, en moitos casos, impoñen respecto. Contar cunha guía especializada para entender como comunicar en inglés nun entorno profesional —como adaptar o ton, como estruturar unha mensaxe, como presentar unha proposta de valor de forma clara e persuasiva— pode marcar unha enorme diferenza cando unha startup comeza a plantexarse dar o salto ao exterior.

Sempre digo que a internacionalización non comeza coa primeira ronda de investimento nin coa primeira viaxe. A internacionalización comeza por preparar como contas o teu proxecto en inglés. Aí é onde realmente comeza todo. Antes de voar a outro país ou reunirte cun investidor estranxeiro, debes ter moi claro como expresas o teu discurso, que dis, que non dis, e como sostes a conversa nun idioma que non é o teu.

Ademais, creo que ONE pode convertirse nunha plataforma perfecta para ofrecer espazos onde as startups poidan difundir publicamente os seus discursos en inglés, mostrando as súas capacidades, os seus desexos de internacionalización e o seu potencial real. Levo tempo dándolle voltas a unha idea: propoñer ao ecosistema emprendedor canario que preparen o seu pitch en inglés comigo e logo reunir todos eses discursos nun mesmo lugar, permitindo dar visibilidade ao que facemos desde aquí cara ao exterior.

É case un “I have a dream”, un desexo que aínda non fixen realidade, pero ao que sigo dándolle voltas porque creo que podería achegar moitísimo valor. O tempo dirá.