Solicitude do visado de nómade dixital

Abandonar o país con carácter inmediato.

En réxime xeral de estranxeiría son reagrupables os seguintes familiares (1 ano de residencia mínima ademais de solicitude doutro ano de residencia adicional por parte do reagrupante)

A persoa estranxeira poderá reagrupar con el en España aos seguintes familiares:

• O seu cónxuxe, sempre que non se atope separado de feito ou de dereito e que o matrimonio non se celebrou en fraude de lei. En ningún caso poderá reagruparse a máis dun cónxuxe, aínda que a lei persoal da persoa estranxeira admita esta modalidade matrimonial. A persoa estranxeira residente que se atope casado en segundas ou posteriores nupcias só poderá reagrupar con el ou a novo/a cónxuxe e os seus familiares se acredita que a disolución dos seus anteriores matrimonios tivo lugar tras un procedemento xurídico que fixe a situación do cónxuxe anterior e os seus familiares en canto á vivenda común, a pensión ao cónxuxe e os alimentos para os fillos menores ou maiores dependentes.
• A persoa que manteña co reagrupante unha relación de afectividade análoga á conxugal. Para os efectos previstos neste capítulo, considerarase que existe relación de análoga afectividade á conxugal cando:
  • Dita relación atópese rexistrada nun rexistro público establecido a eses efectos, e non se cancelou dita inscrición; ou
  • Acredítese a vixencia dunha relación non rexistrada, constituída con carácter previo ao comezo da residencia do reagrupante en España. Aos devanditos efectos, sen prexuízo da posible utilización de calquera medio de proba admitido en Dereito, terán prevalencia os documentos emitidos por unha autoridade pública. Resultará de aplicación a este suposto o previsto, en relación co cónxuxe, nos parágrafos segundo e terceiro da letra a) do apartado anterior. Serán incompatibles a efectos do previsto neste capítulo as situacións de matrimonio e de análoga relación de afectividade.
• Os seus fillos/as ou os do seu cónxuxe ou parella, incluídos os adoptados/as, sempre que sexan menores de dezaoito anos no momento da solicitude da autorización de residencia ao seu favor ou teñan unha discapacidade e non sexan obxectivamente capaces de prover ás súas propias necesidades debido ao seu estado de saúde. Cando se trate de fillos dun só dos cónxuxes ou membros da parella requirirase, ademais, que este exerza en solitario a patria potestade ou que se lle outorgou a custodia e estean efectivamente ao seu cargo. No suposto de fillos adoptivos deberá acreditarse que a resolución pola que se acordou a adopción reúne os elementos necesarios para producir efectos en España.
• As persoas representadas legalmente polo reagrupante, cando sexan menores de dezaoito anos no momento da solicitude da autorización de residencia ao seu favor ou teñan unha discapacidade e non sexan obxectivamente capaces de prover ás súas propias necesidades debido ao seu estado de saúde, cando o acto xurídico do que xorden as facultades representativas non sexa contrario aos principios do ordenamento español.
• Os seus ascendientes en primeiro grao, ou os do seu cónxuxe ou parella, cando estean ao seu cargo, sexan maiores de sesenta e cinco anos e existan razóns que xustifiquen a necesidade de autorizar a súa residencia en España. Excepcionalmente, cando concorran razóns de carácter humanitario, poderase reagrupar aos ascendientes menores de sesenta e cinco anos que reúnan os restantes requisitos establecidos no parágrafo anterior. Considerarase que concorren razóns humanitarias, entre outros casos, cando o ascendiente convivise co reagrupante no país de orixe no momento en que este último obtivo a súa autorización; cando o ascendiente sexa incapaz e a súa tutela estea outorgada pola autoridade competente no país de orixe ao estranxeiro residente ou ao seu cónxuxe ou parella reagrupada; ou cando o ascendiente non sexa obxectivamente capaz de prover ás súas propias necesidades.

Igualmente, considerarase que concorren razóns humanitarias cando o ascendiente do reagrupante, ou do seu cónxuxe ou parella, sexa cónxuxe ou parella do outro ascendiente, sendo este último maior de sesenta e cinco anos. Neste caso, as solicitudes de autorización de residencia por reagrupamento familiar poderán ser presentadas de forma conxunta, aínda que a aplicación da excepción do requisito da idade respecto ao ascendiente menor de sesenta e cinco anos estará condicionada a que a autorización do outro ascendiente sexa concedida. Cando o órgano competente para resolver o procedemento tivese dúbidas sobre a concorrencia doutra razón de excepción do requisito elevará consulta previa á Dirección Xeral de Inmigración.

Entenderase que os familiares están a cargo do reagrupante cando acredite que, polo menos durante o último ano da súa residencia en España, transferiu fondos ou soportado gastos do seu familiar, que representen polo menos o 51% do produto interior bruto per cápita, en cómputo anual, do país de residencia deste, segundo o establecido, en materia de Indicadores sobre renda e actividade económica por país e tipo de indicador, polo Instituto Nacional de Estatística.
 

As persoas estranxeiras titulares dun visado de longa duración ou dun permiso de residencia expedido por un dos Estados membros poderán, ao amparo do devandito permiso e dun documento de viaxe válida, circular libremente durante tres meses como máximo, en calquera período de seis meses, polo territorio dos demais Estados membros, sempre que:

• Cumpran as condicións de entrada contempladas nas letras a), c) e e) do apartado 1 do artigo 6 do Regulamento (UE) 2016/399 do Parlamento Europeo e do Consello do 9 de marzo de 2016 polo que se establece un Código de normas da Unión para o cruzamento de persoas polas fronteiras (Código de fronteiras Schengen), e
• Non figuren na lista nacional de non admisibles do Estado membro de que se trate.

As condicións de entrada son:

• Estar en posesión dun documento de viaxe válida que outorgue ao seu titular o dereito para cruzar a fronteira e que cumpra os seguintes criterios:
  • seguirá sendo válido como mínimo tres meses despois da data prevista de partida do territorio dos Estados membros. En casos de emerxencia xustificados, esta obrigación poderá suprimirse,
  • deberá haberse expedido dentro dos dez anos anteriores;
• Estar en posesión de documentos que xustifiquen o obxecto e as condicións da estancia prevista e dispoñer de medios de subsistencia suficientes, tanto para o período de estancia previsto como para o regreso ao país de orixe ou o tránsito cara a un terceiro país no que a súa admisión estea garantida, ou estar en condicións de obter legalmente devanditos medios.
• Non estar rexistrado como non admisible no Sistema de Información de Schengen (SIS).
• Non supoñer unha ameaza para a orde pública, a seguridade interior, a saúde pública ou as relacións internacionais de ningún dos Estados membros nin, en particular, estar rexistrado como non admisible nas bases de datos nacionais de ningún Estado membro por iguais motivos.
• Así mesmo hai que ter en conta que existe a posibilidade de que un Estado membro impoña por lei a obrigación dos nacionais de terceiros países de declarar a súa presenza no seu territorio de conformidade co disposto no artigo 22 do «Convenio de Schengen». España impuxo dita obrigación.
  
  
  
   

As solicitudes iniciais do visado de persoas emprendedoras tramítanse no consulado español do país de residencia mediante a presentación do formulario de visado nacional e a documentación requirida.

As solicitudes de autorizacións de residencia reguladas pola Lei 14/2013 deben presentarse a través da sede electrónica do Ministerio de Inclusión, Seguridade Social e Migracións, na que poderá atopar toda a información sobre a tramitación electrónica.

O solicitante, segundo o tipo de autorización, pode ser: 

• En autorizacións iniciais:
  • No caso de persoas investidoras e emprendedoras, a propia persoa estranxeira
  • En autorizacións para profesionais altamente cualificados, investigadores ou traslado intraempresarial, a empresa ou entidade que require os servizos do estranxeiro
  • En autorizacións de familiares:
    • Se a solicitude preséntase conxuntamente coa da persoa titular, será esta (no caso de persoas investidoras e emprendedoras) ou a empresa ou entidade (no caso de profesionais altamente cualificados, investigadores ou traslado intraempresarial).
    • Se a solicitude preséntase noutro momento poderá ser un dos anteriores ou ben o propio familiar.
• As renovacións preséntanse pola propia persoa estranxeira titular da autorización (os familiares solicitan a renovación da súa propia autorización).

As solicitudes pódeas presentar a propia persoa interesada ou a través dun/a representante.

 

Os modelos de solicitude de visado nacional atópanse na páxina oficial do Ministerio de Asuntos Exteriores, Unión Europea e Cooperación, dentro do apartado de embaixadas e consulados. O formulario oficial que debe presentarse é o Impreso de solicitude de visado nacional.      

Durante a súa residencia en España a persoa estranxeira debe ter a cobertura, ben da sanidade pública ou ben dun seguro privado.

Non se esixe acreditar seguro cando existe a perspectiva de que a persoa estranxeira (así como os seus familiares) vai ser asegurado do Sistema Nacional de Saúde, por darse de alta na Seguridade Social como consecuencia do contrato laboral ou unha relación profesional.

No caso de ls persoas emprendedoras, se non se vai a poñer en marcha a actividade con carácter inmediato, acéptanse seguros cunha vixencia limitada (por exemplo, seguros de viaxe, que   adoitan ter unha vixencia de tres meses).

No resto dos casos debe contarse cun seguro público ou privado de enfermidade concertado cunha Entidade aseguradora autorizada para operar en España, para unha cobertura equivalente á do Sistema Nacional de Saúde e pola duración da súa autorización ou polo menos dun ano prorrogable (non son válidos seguros de viaxe).
Para consultas sobre cotizacións á Seguridade Social pode acceder á páxina web. 

A lei non establece un importe económico nin unha documentación concreta. Por tanto poderá acreditar que dispón de medios económicos por calquera medio de proba admitido en Dereito. Por exemplo, coa oferta de contrato traballo, nóminas, o saldo medio anual actualizado de contas bancarias, depósitos etc.
 

Todos os documentos deben estar traducidos ao castelán. No caso de documentos públicos estranxeiros deberán, ademais, levar apostílaa do Convenio da Haia ou, na súa falta, ser legalizados por vía diplomática.

•    Pode obter máis información sobre legalización de documentos nesta ligazón.